ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΑΛΑΙΜΑΧΩΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΩΝ & ΦΙΛΩΝ ΙΩΝΙΚΟΥ ΑΣΤΕΡΑ ΘΗΒΩΝ
![]() |
| Δημήτρης Σοβατζής |
ΠΑΛΑΙΜΑΧΟΙ ΙΩΝΙΚΟΥ ΑΣΤΕΡΑ ΘΗΒΑΣ 1908 ΣΩΚΙΑ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ 2025 ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΣΥΝΟΙΚΙΣΜΟΣ ΘΗΒΑΣ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ.......AΠΟ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 29/7/2010 ΣΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΜΑΣ ( ΕΦΕΣΟΥ 10 ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΣΥΝΟΙΚΙΣΜΟΣ )ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΟΥ ΘΗΒΑΙΚΟΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΤΗΛ. 6973466592
![]() |
| Δημήτρης Σοβατζής |
Θεοφάνης Μαλκίδης
Ιούνιος 1919, Μικρά Ασία: Η άγνωστη δολοφονία των Ελλήνων προσκόπων από τους Τούρκους
Η Μικρασιατική Καταστροφή αποτελεί για την Ελλάδα πάντα μια ανοικτή πληγή. Οι σφαγές χιλιάδων Ελλήνων και η προσφυγιά που ακολούθησε ασφαλώς είναι μια από τις πλέον μαύρες σελίδες της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.
Και γίνεται ακόμη πιο μαύρη όταν μετά από τόσα χρόνια η Τουρκία προκαλεί και δείχνει ασέβεια στους νεκρούς εκείνης της ταραγμένης περιόδου.
Μια από τις άγνωστες ιστορίες, μια σφαγή των Ελλήνων προσκόπων της Μικράς Ασίας.
Πρόκειται για ένα κομμάτι της Γενοκτονίας που αφορά τους προσκόπους στο Αιδίνιο, στα Σώκια στην Κάτω Παναγιά: «Πήγαμε έξω από τη Νίκαια για να δούμε τους σφαγμένους χριστιανούς, στον δρόμο ευρίσκοντο κεφάλια, σκορπισμένα χέρια και πόδια, παρακάτω ήσαν στοιβαγμένα κάπου 400 κορμιά.»
Ο ιδρυτής του προσκοπισμού Μπέιντεν Πάουελ είχε πει σχετικά τα εξής : «Η θυσία των Ελλήνων Προσκόπων του Αϊδινίου αποτελεί μοναδικό παράδειγμα στον Προσκοπισμό όλου του κόσμου. Οι ηρωικοί Πρόσκοποι επισφράγισαν με το αίμα τους τα ιδανικά της αγάπης των για την πατρίδα και για την ελευθερία».
Στο Αιδίνιο, τακτικός στρατός και άτακτοι (τσέτες) δολοφόνησαν δύο χιλιάδες Έλληνες της πόλης, αφήνοντας πίσω τους την ολοκληρωτική καταστροφή. Δολοφονίες, λεηλασίες, βιασμοί, καταστροφή κάθε ελληνικής πολιτισμικής παρουσίας….
Ανάμεσα στους χιλιάδες Έλληνες που δολοφονήθηκαν τον Ιούνιο του 1919, δολοφονήθηκαν και πρόσκοποι, οι οποίοι συντέλεσαν οι σημαντικά στην παρουσία του Ελληνισμού στην περιοχή. Στη Μικρά Ασία νέοι άνθρωποι, πρόσκοποι στο Αιδίνιο, στην Κάτω Παναγιά και στα Σώκια έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της Γενοκτονίας. Οι πρόσκοποι του Αιδινίου, οι οποίοι είχαν δημιουργήσει δύο προσκοπικές ομάδες, οι οποίες απέμειναν στην πόλη, για να υπερασπίσουν τους Έλληνες. Οι πρόσκοποι του Αιδινίου δολοφονήθηκαν όλοι, μετά από φρικτά βασανιστήρια, από τους Τούρκους.
Τον Νίκο Αυγερίδη του έβγαλαν τα μάτια, τον Φιλοκτήτη Αργυράκη τον έγδαραν, τον 19χρονο Μίνω Βεινόγλου τον αποκεφάλισαν με σκουριασμένο μαχαίρι, τους λοιπούς τους λογχίζουν και τους κατακρεουργούν.
Ανάμεσά στους δολοφόνους και ο αρχηγός των Τούρκων προσκόπων και μετέπειτα πρωθυπουργός στα Σεπτεμβριανά του 1955, όταν εξαφανίστηκε ο Ελληνισμός της Κωνσταντινούπολης, Αντνάν Μεντερές!
Πώς δημιουργήθηκε
Στα Σώκια το Μάιο του 1919 ιδρύεται η προσκοπική ομάδα με αρχηγό τον εκκλησιαστικό επίτροπο Χρ. Χριστίδη, ο οποίος δημιούργησε και προσκοπική μπάντα. Οι πρόσκοποι και εδώ πρόσφεραν πολύτιμες υπηρεσίες στα ελληνικά στρατεύματα ως οδηγοί, ταχυδρόμοι, τραυματιοφορείς, γραφείς. Στην ανάπτυξη του προσκοπισμού συνέβαλε και ο παπάς Δημήτρης Οικονόμου με τα πατριωτικά του κηρύγματα και τις προτροπές του για στράτευση των νέων στον προσκοπισμό.
Όμως στα Σώκια, πριν προλάβει να μπει ο ελληνικός στρατός έχουμε κατάληψη της πόλης από τους Ιταλούς, που παρέμειναν μέχρι και τον Απρίλιο του 1922, και μόνον για μικρό διάστημα (Απρίλιο – Αύγουστο του 1922) παρέμεινε υπό ελληνική κυριαρχία. Οι Τούρκοι της περιοχής παρακολουθούσαν με καχυποψία τις κινήσεις των νεαρών πρόσκοπων, καθώς και των μελών της Επιτροπής, γονέων και φίλων. Τη Μεγάλη Παρασκευή του 1921, ενώ ψαλλόταν ο Επιτάφιος, οι Τούρκοι συνέλαβαν πολλούς, μεταξύ των οποίων και νεαρούς πρόσκοπους. Τους έσυραν στο δικαστήριο ως εγκληματίες, τους καταδίκασαν και τους φυλάκισαν σε σκοτεινά υπόγεια, υπό την ανοχή των Ιταλών, μέχρι τις 8 Απριλίου 1922.
Τα μεσάνυχτα 8 με 9 Απριλίου τους έβγαλαν από τα μπουντρούμια και αλυσόδετους τους οδήγησαν στα βουνά, στα καταφύγια των ληστοσυμμοριτών. Στην διαδρομή, οι Τούρκοι προέβησαν σε ξυλοδαρμούς, στερήσεις και αλλά μαρτυρία. Όταν στις 9 Απριλίου μπήκε ο ελληνικός στρατός, βρέθηκε προ τελεσμένων. Προέβη σε καταδίωξη των Τούρκων Τσετών προκειμένου να απελευθερώσει τους Σωκιανούς αιχμαλώτους. Δυστυχώς, από τους 78 ομήρους, άλλους είχαν κατασφάξει και άλλους τους έδωσαν ως δούλους σε τούρκικες οικογένειες. Ελάχιστοι διασώθηκαν με έντονα τα σημάδια της τούρκικης βαρβαρότητας.
Στην Κάτω Παναγιά, απέναντι από τη Χίο, το Μάιο του 1919 ιδρύθηκε μια προσκοπική ομάδα με 42 παιδιά. Τοπικός έφορος (και ιδρυτής) Εμμανουήλ Μανθεάκης και αρχηγός Περικλής Παπαχατζηδάκης. Οι πρόσκοποι ενθουσιώδεις και με καμάρι παρήλαυναν. στην πόλη τραγουδώντας εθνικά τραγούδια, που ενδυνάμωναν τον πατριωτισμό των κατοίκων. Είχαν συστήσει ομάδα πυρόσβεσης και προέβαιναν σε δασώσεις κυρίως ελαιοδέντρων. Συμμετείχαν σε εράνους, γιορτές κοινότητας και της εκκλησίας. Ωστόσο η Κάτω Παναγιά, υπήρξε ένας ακόμη τόπος μαρτυρίου για τους Έλληνες πρόσκοπους. Γιατί και εδώ οι Τσέτες έδειξαν τη βαρβαρότητα τους. Από το βιβλίο του Συλλόγου με τίτλο: «Πενήντα χρόνια του ζεριζωμού»(1922 – 1972), καταγράφουμε ένα απόσπασμα:
«Με την πρώτη εμφάνιση τους στο χωριό, οι ληστοσυμμορίτες εξαπολύουν πρωτοφανή τρομοκρατία. Λεηλασίες, σφαγές, βιασμοί και βρησμοί παντού. Ξεχωρίζουν και συλλαμβάνουν τους δυο ιερείς, το δάσκαλο και τους πρόσκοπους, που θα υποστούν θάνατο από μαρτύρια. Τον παπα-Κουρμπά και τον παπα-Νικολή τους κομματιάζουν και τους κρεμάνε στα τσιγκέλια των σφαγίων του Τσεσμέ. Το δάσκαλο Ιωάννη Θεονίδη, τον ποιητή Αρσένιο Σάρικα και τους αθώους πρόσκοπους… τους υποβάλλουν σε απερίγραπτα μαρτυρία και τους θανατώνουν με μοναδική κατηγορία ότι ήταν πρόσκοποι. Όσοι Κατωπαναγιουσήδες επέζησαν από το δράμα του Αυγούστου το 1922, έχουν να λένε και να θυμούνται ότι τα τραγικότερα θύματα ιστορικής λαίλαπας ήταν οι ανήλικοι πρόσκοποι».
Ο παρακάτω κατάλογος δίνει τα ονόματα των δολοφονηθέντων Προσκόπων του Αιδινίου και των Σωκίων:
ΑΪΔΙΝΙ
Νικόλαος Αυγερίδης (Ιδρυτής και Τ.Ε.) 2. Επαμεινώντας Αναστασιάδης (μέλος Τ.Ε.) 3. Μιχαήλ Τσοχατζής (μέλος Τ.Ε.) 4. Φιλοκτήτης Αργυράκης (Αρχηγός 1ης Ο.Π.) 5. Μίνως Βεϊνόγλου (Αρχηγός 2ης Ο.Π.) 6. Αιμίλιος Παπαδόπουλος (Αρχηγός 3ης Ο.Π.)και οι πρόσκοποι:7. Ιωάννης Αβραάμ 8. Κωνσταντίνος Ανδρεάδης 9. Ηρακλής Αντωνίου 10. Δήμος Αραδούλης 11. Γεώργιος Θεοδώρου 12. Βασίλειος Ιωάννου 13. Γεώργιος Ιωάννου 14. Χρυσόστομος Κανάτας 15. Γεώργιος Καραγιαννόπουλος16. Δήμος Καραμαούνας 17. Δημήτριος Κουγιουμτζής 18. Κυριάκος Μανθόπουλος 19. Εμμανουήλ Μαρινάκης 20. Ευδόκιμος Μιναρεδζόγλου 21. Θεοδόσιος Μιναρεδζόγλου 22. Νικόλαος Μιναρεδζόγλου 23. Γεώργιος Νικητόπουλος 24. Κωνσταντίνος Νομικός 25. Γεώργιος Παναγής 26. Γεώργιος Παπαδάκης 27. Δημήτριος Πρωτοψάλτης 28. Πλάτων Σαμιωτάκης 29. Δημοσθένης Σακελλαρίδης 30. Μάνθος Τσοχατζής 31. Ευστάθιος Χριστοδούλου
ΣΩΚΙΑ
1. Χρήστος Χριστίδης (Αρχηγός)και οι πρόσκοποι 2. Γιώργος Βενέτος 3. Βασίλειος Γεωργιάδης 4.Δημήτριος Καραμηνάς 5. Θρασύβουλος Καραμηνάς 6. Δημήτριος Μελάς 7. Ευστράτιος Ματθαίου 8. Ιωάννης Στολίδης 9. Γεώργιος
Σαβράκης 10. Βασίλειος Χαραλάμπους 11. Γεώργιος Χαραλάμπους 12. Γεώργιος Χατζημιχαήλ 13. Κωνσταντίνος Χειμωνίδης
![]() |
| ΟΜΑΔΕΣ ΤΟΥ ΠΑΝΙΩΝΙΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ ΜΕ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΩΝ ΤΟΥ ΙΩΝΙΚΟΥ ΑΣΤΕΡΑ ΣΩΚΙΩΝ 1919 |
Θεοφάνης Μαλκίδης
Ως πολίτης, κυρίως όμως απόγονος θυμάτων και διασωθέντων του Ελληνικού Ολοκαυτώματος 1908-1922 υπέβαλλα πριν από λίγο στον πρόεδρο της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας των ΗΠΑ, γερουσιαστή της Πολιτείας του Νιου Τζέρσεϊ Ρόμπερτ Μενέντεζ, αίτημα για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων μαζί με το βιβλίο μου στην αγγλική γλώσσα “The Greek Genocide”.
Σημειώνεται ότι ο Ρόμπερτ Μενέντεζ έχει προωθήσει στη Γερουσία την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων, των Ελλήνων και των Ασσυρίων, με το ψήφισμα S.Res.150 και έχει συνεργαστεί με βουλευτές για το αντίστοιχο ψήφισμα H.Res.296 στο Κογκρέσο, ψηφίσματα τα οποία έχουν γίνει δεκτά πριν δύο χρόνια.
Με το αίτημα ζητώ από τον γερουσιαστή να προωθήσει την πράξη αναγνώρισης της Γενοκτονίας ενός εκατομμυρίων και πλέον Ελλήνων, όπως συνέβη και στην περίπτωση της Γενοκτονίας των Αρμενίων
Το αίτημα αναφέρει τα εξής:
«Αξιότιμε κύριε Μενέντεζ
Αρχικώς σας συγχαίρω για την έντιμη πολιτική στάση σας για τα ζητήματα ιστορικής αλήθειας, καθώς και για το θάρρος και τη διαρκή σας προσπάθεια να υπερασπίζεστε τη Μνήμη και την Αλήθεια και ειδικότερα για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων, των Ελλήνων και των Ασσυρίων με το ψήφισμα S.Res.150 και με το ψήφισμα H.Res.296 .
Όπως γνωρίζετε, περισσότερο από ένα εκατομμύριο Ελληνίδες και Έλληνες εξολοθρεύθηκαν από το Τουρκικό κράτος στο χρονικό διάστημα 1908-1922.
Οι Ελληνίδες και οι Έλληνες αντιμετώπισαν τις δολοφονίες, το βιασμό, την καταστροφή των οικιών και των εκκλησιών, το 50% του ελληνικού πληθυσμού δολοφονήθηκε και πάνω από 1.300.000 έγιναν πρόσφυγες.
Τα αρχεία διαφόρων χωρών, ανάμεσα σ’ αυτές και της δικής σας, με πιο γνωστά τα κείμενα του διπλωματών των ΗΠΑ Χένρυ Μοργκεντάου και Τζόρτζ Χόρτον, δείχνουν ότι η κυβέρνηση των Νεότουρκων και του Κεμάλ εξολόθρευσε τους Ελληνικούς πληθυσμούς υπό τη μορφή σφαγών, πορειών θανάτου και μαζικών εκτοπίσεων και οδήγησαν στο θάνατο περισσότερο από ένα εκατομμύριο ανθρώπους.
Το 2007, η Διεθνής Ένωση Μελετητών για τις Γενοκτονίες (International Association for Genocide Scholars- IAGS), αναγνώρισε τη Γενοκτονία των Ελλήνων, όπως και αυτή των Αρμενίων και των Ασσυρίων αναφέροντας, μεταξύ των άλλων, ότι:
«Είναι η πεποίθηση της διεθνούς ένωσης των ακαδημαϊκών για τη μελέτη της Γενοκτονίας ότι η εκστρατεία των Οθωμανών ενάντια στις χριστιανικές μειονότητες της αυτοκρατορίας μεταξύ 1914 και 1923 ήταν Γενοκτονία εναντίον των Αρμενίων, Ασσυρίων και Ελλήνων». Η IAGS καλεί «την κυβέρνηση της Τουρκίας για να αναγνωρίσει τις γενοκτονίες ενάντια σε αυτούς τους πληθυσμούς, να εκδώσει μια επίσημη συγγνώμη και να λάβει τα απαραίτητα μέτρα για την αποκατάσταση».
Το 2006, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με έκθεσή του, ζήτησε από την Τουρκία να αναγνωρίσει τη Γενοκτονία των Ελλήνων και των Ασσυρίων μαζί με αυτήν των Αρμενίων και απαίτησε την ελευθερία πρόσβασης των μελετητών στα ιστορικά αρχεία, καθώς και «όλα τα σχετικά έγγραφα».
Στις 11 Μαρτίου 2010, το Κοινοβούλιο της Σουηδίας επικύρωσε το ψήφισμα αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Ελλήνων, των Αρμενίων και των Ασσυρίων. Είχαν προηγηθεί δημόσιες δηλώσεις για τη Γενοκτονία των Ελλήνων από την πολιτεία της Νέας Υόρκης από τους κυβερνήτες George Pataki, Eliot Spitzer, και David Paterson και ακολούθησαν άλλες πολιτείες και κοινοβούλια, όπως της Ολλανδίας, της Αρμενίας, ομοσπονδιακά κοινοβούλια της Αυστραλίας, δήμοι του Καναδά και άλλοι φορείς. Όπως αντιλαμβάνεστε, υπάρχει ένα μεγάλο σώμα του πολιτικού και ακαδημαϊκού κόσμου, ότι το σχέδιο ενάντια στον Ελληνικό λαό από την πρώην οθωμανική αυτοκρατορία, ήταν Γενοκτονία.
Σε αντίθεση με τις δηλώσεις Τούρκων πολιτικών και διπλωματών, η μνήμη της γενοκτονίας δεν είναι «αντι-τουρκική» ή «αντι-μουσουλμανική». Οι έντιμοι Τούρκοι με υπερασπιστές των ανθρώπινων δικαιωμάτων, με κίνδυνο της ζωής τους, υποστηρίζουν την αναγνώριση και την μνήμη των Γενοκτονιών.
Το τμήμα της Ένωσης των Ανθρώπινων Δικαιωμάτων, στην Κωνσταντινούπολη, η Επιτροπή κατά του Ρατσισμού και της Διάκρισης, δήλωσε πρόσφατα ότι η άρνηση Γενοκτονίας είναι μια ενθάρρυνση για να προαγάγει την καταστροφή. Δήλωσε επίσης ότι «η άρνηση της Γενοκτονίας ενός έθνους σκόπιμα και με έναν προγραμματισμένο τρόπο, σημαίνει την επικύρωση του εγκλήματος και της δικαιολογίας της βίας» και ότι «η άρνηση ενός εγκλήματος ενάντια στην ανθρωπότητα όπως η γενοκτονία δεν έχει καμία σχέση με την ελευθερία της έκφρασης».
Το 2008, ένας από τους ιδρυτές της Ένωσης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στην Τουρκία, ο εκδότης και συγγραφέας Ragip Zarakolu με τον οποίο έχουμε συνεργαστεί πάρα πολλές φορές, υποστήριξε ότι «οι άνθρωποι που δημοσίευσαν βιβλία για την γενοκτονία καταδικάζονται» και ότι ο σχετικός τουρκικός νόμος είναι «ασυμβίβαστος με τη δημοκρατία». Ο R. Zarakolu καταδικάστηκε πάρα πολλές φορές για την έκδοση βιβλίων για την Γενοκτονία ως «έγκλημα προσβολής της τουρκικής εθνικής ταυτότητας».
Η Ένωση των Ανθρώπινων Δικαιωμάτων της Τουρκίας ανέφερε στην παγκόσμια διάσκεψη κατά του ρατσισμού το 2001 ότι «το νομικό και διοικητικό σύστημα της Τουρκίας έχει χτιστεί βάσει της τουρκικής εθνικής ομάδας μόνο. Το κυβερνητικό σύστημα, στην καλύτερη περίπτωση, δεν αναγνώρισε τους άλλους πολιτισμούς, και, στη χειρότερη περίπτωση, έχει βοηθήσει στην καταστροφή εκείνων των πολιτισμών». Το 2006 , ο συγγραφέας Orhan Pamuk, ο οποίος έχει τιμηθεί με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, είπε ότι υπάρχει μόνο μια «μικρή μειονότητα που αγωνίζεται για τη δημοκρατία στη Μέση Ανατολή» και ότι στην Τουρκία και αλλού, «ένας συγγραφέας πρέπει να αλλάξει τις λέξεις με τέτοιο τρόπο για να είναι αποδεκτός».
Αξιότιμε κύριε Μενέντεζ,
Είναι βάσιμη ελπίδα, ευχή, εν τέλει είναι βεβαιότητα του υπογράφοντα αυτήν την επιστολή, ότι με τις δικές σας ενέργειες σύντομα ο πρόεδρος των ΗΠΑ θα προβεί σε δήλωση αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Ελλήνων, επικυρώνοντας τα σχετικά ψηφίσματα της Γερουσίας και του Κογκρέσου, τα οποία εσείς μπορείτε και πρέπει να προωθήσετε.
Αφού σας συγχαρώ για ακόμη μία φορά για τις προσπάθειές σας και ειδικότερα για το σθένος και την πίστη σας ότι η προπαγάνδα και το ψεύδος δεν μπορούν να νικήσουν την αλήθεια και το δίκαιο, σας ευχαριστώ για το χρόνο σας και προσδοκώ στη συνεργασία για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων.
Με εκτίμηση
Θεοφάνης Μαλκίδης.
Δρ Παντείου Πανεπιστημίου Αθηνών- Μέλος της Διεθνούς Ένωσης Μελετητών για τις Γενοκτονίες - Απόγονος θυμάτων και διασωθέντων της Γενοκτονίας
Το πρώτο Καταστατικό Ιδρύσεως τού Ιστορικού Α.Ο. Η ΘΗΒΑ αποτελούταν από 7 Κεφάλαια , 30 Άρθρα και 7 Σελίδες και το Πρώτο προσωρινό Διοικητικό Συμβούλιο πού το ενέκρινε απαρτιζόταν από τους :
Ιωάννη Σ. Καραμαγκιώλη Δικηγόρο κάτοικο Θηβών
Δημήτριο Μάδη Υπάλληλο κάτοικο Πυρίου
Ανδρέα Π. Γιαννόπουλο Έμπορο κάτοικο Θηβών
Νικόλαο Θ. Βόγκλη Υπάλληλο ΙΚΑ κάτοικο Θηβών
Μιχαήλ Μ. Σάλτα Κουρέας κάτοικο Θηβών
Ευάγγελο Θ. Ανδριανό κάτοικο Θηβών
Ευστράτιο Γ. Στρατέλο Καταστηματάρχη κάτοικο Συνοικισμού
Ευάγγελον Σ. Αραμπατζιδάκη κάτοικο Συνοικισμού
Δημήτριο Α. Συκαρά Έμπορο κάτοικο Θηβών
Θεόδωρο Στ. Θεοδώρου Έμπορο κάτοικο Θηβών
Σωτήριον Γ. Σκούμα Οδοντίατρο κάτοικο Θηβών
*** Τά Ιδρυτικά Μέλη τού Α.Ο. Η ΘΗΒΑ ήταν συνολικά 28 .
![]() |
| Δημήτρης Σοβατζής |